Haikufietsen

Voor de gemeente Lille in de Kempen maakten we in de HAIKUFAB een hele reeks gelegenheidshaiku’s om te sensibiliseren rond fietsen in de gemeente. Op diverse plaatsen worden openbare fietsrekken geplaatst, waarbij een kleurige, uitvergrote fiets al van ver het fietsrek zichtbaar maakte. En voor die fietsen maakten wij verschillende haiku’s die samen één geheel vormen.

Gezien de klassieke vorm van haiku niet meteen geschikt is voor een dergelijke formule, vonden we dat een ideale opdracht voor het HAIKULAB. Kon er een vorm van haiku worden gevonden die 1. mensen aanzette tot fietsen, 2. op een goed leesbare manier in drie delen op de fietsen aan te brengen was en 3. waarbij alle haiku’s samen een uniforme stijl uitstraalden?

Nadat we het vocht in onze hersenen een tijdje lieten borrelen, schreven we een hele reeks haiku’s die allemaal eenzelfde stramien hebben en telkens één positief aspect van het fietsen beschrijven. Op die manier willen we met de haiku’s aanzetten om meer te fietsen. Bovendien bouwden we de haiku’s op uit drie min of meer op zich staande regels. En wel zodanig dat je eigenlijk met om het even welke regel kunt beginnen als je de haiku leest. Je kunt met andere woorden van een haiku alle regels door elkaar lezen. Belangrijk als je weet dat de regels ook verspreid op de uitvergrote fiets moesten komen. Er zit een zekere logica in, maar het maakt op zich niet zo heel veel uit waar je begint te lezen.

Toegepaste haiku dus. Klassieke haikuliefhebbers zullen misschien hun wenkbrauwen optrekken. Maar het is net de bedoeling van het HAIKULAB binnen het Huis van de Haiku om waar mogelijk te onderzoeken hoe haiku kan opengetrokken worden en hoe daaruit dan nieuwe, eigentijdse vormen kunnen ontstaan die ook in het dagelijks leven inzetbaar zijn, in dit geval om mensen te beroeren of te sensibiliseren.

Eén van de fietsen met een haiku uit de reeks.